Profil de mtv*~* My life is HapPiNeS...PhotosBlogListesPlus Outils Aide

*~* My life is HapPiNeSs *~*

mtv B.

Occupation
So what...
La liste est vide.
Photo 1 sur 1
La liste est vide.
10 mars

เรียนจบแล้ววุ้ย !

ในที่สุดชั้นก็ได้ไปเต้นมาเรียบร้อยแร้น โฮะๆ

ไปเต้น เพราะ ว่า เรียนจบ

ไปเต้น เพราะว่า เก็บกด

หรือ ไปเต้น เพราะว่า ปวดตด

ฮ่าๆๆๆ

ปวดหัวอ๊ะ

เดี๋ยววันจันทร์ก็ไปค่าย(กิน)เด็ก ฮ่าๆ

เห้อกรู .....เหนื่อยได้อีก

ทำไมเรียนจบแล้วยังมีนู่นนี่ ให้ทำมากมาย บ้าบอ อะไรกันนักหนาเนี่ย

เมื่อวาน ....ไปคุยกะ กะทิ(มาดามหรั่งเสด ที่มาอยู่เมืองไทย) คุยไปกินพิซซ่าไป อ้วนจัง ! (ตอนนี้เดอะพิซซ่า สั่งถาดกลางขึ้นไปแถมอีกหนึ่งถาด ถึงวันที่สิบหกมีนานี้ จ้าวจ๊อดด ยอดมั่กๆ)ไปสอนฝรั่งเศสน้องพัด ไปแพลตินั่มกับเพื่อนสาว กลับมาพารากอน เพื่อรอเพื่อนกิต ไปคอนโดเพื่อนกิต  ไปสองซาหลึง ไปส่งอีขี้เมาทั้งหลาย -_-!!! เศร้าจริงๆ ดิชั้นกะไป...เต็มที่ แต่เ-ือกมีคนเต็มที่กว่าดิชั้น นั่นคือนังคุณเกว ซึ่ง เป็นมากกกกกก อีกทั้งชียังฮอตมาก (เพราะเวลาเมาชีทำหน้าดุไม่ได้ ทำได้แต่หน้าปัญญาอ่อน ก๊ากๆๆ)

ชั้นเซ็งจริงๆ นังลำยองทั้งหลาย

ต่อไปนี้นู๋จะมาวไม่ขับแล้น

แย่จริงๆ ดีนะไม่ชนคนตาย

ชั้นกลายเป็นรถโรงเรียนหลังผับปิด ส่งเด็กๆ ทั้งหลาย

แมนได้อีก กรู๊วว

แต่ก้อสนุกมากจริงๆนะคะ เมื่อคืน คุณเพื่อนทั้งหลาย 

มีแต่เพื่อนสาวอีกตั่งหาก(รวมอีต้นด้วย -_-!!!) สาวอักษรด้วย

งามกันทั้งนั้น ดิชั้นลงรูไปเรย เหง่ออออ.....

 

29 décembre

บางคน

ชื่อเพลง ::  บางคน
ศิลปิน ::  Lemon Soup
อัลบั้ม ::  องค์ประกอบ

 

ปล่อยให้ความเสียใจ ได้เปลี่ยนให้เรารู้สึกว่ารักจะจบลงเช่นใด
จังหวะทีเดินร่วมทางระหว่างที่เราอยู่ใกล้ ก็คล้ายจะดูห่าง

*บางคน...ที่เคยผูกพันอาจมีสักวันที่ใครสักคนนั้นต้องเปลี่ยน
เปลี่ยนไปเพราะบางอย่าง แม้....ฉันอาจดูเหมือนเดิมอยู่
แต่เปลี่ยนไปแล้วทุกอย่าง

สิ่งที่ผ่านเข้ามา อาจมีอะไรเหนือกว่า แค่การที่เรารักกัน
ทุกสิ่งที่เรามั่นใจ เมื่อไหร่ก็เปลี่ยนแปลงได้เพราะในวันหนึ่ง

(*)

SOLO :

(*),(*)

ปล่อยให้ความเสียใจได้เปลี่ยนให้เรารู้สึก ว่ารักจะจบลงเช่นไร

19 septembre

เพราะอาจารย์สั่งงานบ่อย

โอ๊ยยยยยยย เบื่อโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

เมื่อไหร่จะจบๆซะทีเนี่ย เทอมเนี้ยยยยยยยย จาบ้าแล้วววววว

 

สติจะแตก แหลกกระจายแล้วววววววววววววววว ไม่ไหวแล้ววววววววว เบลอเออเออเออเออ

งานจะเยอะไปไหนเนี่ย ฝรั่งเศสอะไรเนี่ย แง๊  นู๋ปวดหัว นู๋ไม่อยากขี้  j’veux pas me purger!!!en attendant ToTo….MoMo….Godot  คอย........คอยไรดี ? คอยนู๋โตโต้ คอยน้องโมโม่ หรือว่าคอยดีเจโจ้ โว้.......แล้วใครคือโกโดต์วะ แล้วอิโอเนสโก เป็นไรมากป่ะ ชีวิตมันข่างแอ๊บ(ประ)เซิดจิงนะ ทำตัวแนวๆเขียนแนวๆให้เด็กนอยๆเนี่ย ฮือๆๆๆๆจะมีใครรู้ถึงความทุกข์ระทมของช้านม่างม๊ายยยยยยยยยยย สอบ fr.drama&human rela,take home exam news info,article “pari clandestin”,รายงาน fr.drama,fr.ling ,สอบ fr.oral ของ Julie เออ พิมพ์ออกมาก้อดูไม่เยอะนี่หว่า บรรทัดกว่าๆเอง ทำไมเวลาคิดแล้วมันเยอะจังวะ แหม่ สงสัยชั้นจะตื่นเต้นเกินไป แงๆๆ เมื่อไหร่มันจะผ่านไปซะทีเทอมนี้   น้องเมเหนื่อยแล้วน้าาาาาาาา ฮ้า ฮู้ววววววววววววววววววววววว ฮ้าาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาาา

 

 

 

9 septembre

ในคืนนี้มีดาว..

ลานจอดรถ / ข้างนอก

 

ทุ่มกว่าๆ เดินกลับมาที่ เรา แหงนมองท้องฟ้า เขามองตาม

 

เขา  : มีตั้งสองดวงแน่ะ

เรา : มีแค่สองดวงเอง

 

เรากับเขา มองหน้ากัน  .....ยิ้ม

 

 

 

12 août

MaMa , i luv ya

i know that all da thing u've done ,u've done it for me
 
yet i let u down so many times.But it doesn't mean "i don't care"
 
i do care and i really do a lot....
 
since i've realised something in my life,it  made me love u more and more
 
cuz it shows me how hard u had 2deal with such situations
 
life is complicated n so am i
 
Anyway thanx 4being here with me all da time
 
i know u luv me and i luv u2 MUAH
 
30 mai

สำเพ็ง – พารากอน

 

ได้ น้องพร กลับมาแว้วว ดีจายๆ

วันนี้ตั้งใจจะไปช๊อบที่สำเพ็ง ให้ชุ่มปอด ก่อนจาเปิดเทอม

ตอนแรก ไปกันห้าคน เรา เนี้ยบ อ้น เจม ตั้ว ไปๆมาๆเหลือ อยู่แค่นอหนวดกะน้องเมซะงั้น

ซักพักน้องแกร่วก้อเสด็จ  เรยเป็นสามสาวพาวเว่อป๊อบเกิร์ล

เราเป็นพัดชา แกร่วเป็นเปรี้ยว ให้หะหนวดเป็นลูกตาล โฮะๆๆๆ

 

แล้วสามสาวสวยก้อออกปฏิบัติการช๊อบ

 

เราได้แฟ้มกลับมาครึ่งโหล เอาไว้ใช้เอง และแจกพี่น้อง โย่ว

ได้ต่างหูอีกมากมาย ก่ายกอง ได้สร้อยแบบมีนกหวีดที่ไว้เป่าเรียกหมูตอนแบบ ในหนังอะที่จ๋ากะติ๊กเล่น ฮิๆ

ได้หมวกสามใบ ในราคา 123  พี่คนขายลดให้ จากเท่าไหร่ไม่รู้ รู้แต่ว่าเค้าลดเพราะว่าชั้นน่ารัก  เอิ้กอ๊าก ก๊ากๆๆๆๆๆๆ เขิลๆๆๆๆๆๆๆๆ

เห่อๆๆแต่แอบอายตอนลองหมวก เพราะลองหลายใบมากแล้วก้อมีคนผ่านไปมา และก้อมีน้องที่เราเคยสอนพิเศษเดินผ่านมาเห็นตอนเรากำลังลองหมวกแล้วจิกหน้าสวยอยู่  แหะๆ เสียภาพพจน์  เดินวนไปวนมา แค่ในซอยคิคุย่าก้อปาไปห้าโมงฝ่า

เลยเรียกแต๊กซี่ ไปสยาม กะไปเอารถที่พารากอนแล้วขับตามไปกินวันเกิดอ๋อ แต่ก้อ  ดันไปแวะลาด๊องซ์ของครูเป็ด ก๊าบๆ

เลยเลทเพิ่มขึ้น แล้วก้อมัวแต่หาต่างหูทองกรุ๊งกริ๊งอยู่ เรยช้า เก๊าะเรยไม่ปาย  เรยกินที่พารากอนแทน

 

กิตแวะมาหา หลังจากประเทศนอกมาได้สองวัน เธอมาพร้อมหนุ่มหน้าไหน ก้อไม่รู้ ที่พี่สาวน่ารักๆ โฮะๆ

น่ะแหละ กิตช่างแสนดี เอาหนมมาฝากจากอังกิด เย่ๆๆของฟรีๆๆ

 

แล้วเราก้อถึงเวลาต้องแยกจากกัน เพราะเราและแกร่วต้องรีบกลับมาดูอุ้มรัก(หะหนวดหนีกลับไปก่อนกิตมาแว้ว)

เห้ย อุ้มรัก หนุก ชอบๆๆพี่เคนหล่อ กรี๊ด   เปิดสลับกะชาแนลวี  ดูไนท์ไลฟ์แล้วอยากไปเอสกุโด้ๆๆๆๆๆ

 

ศุกร์เสาร์นี้ มีโปรแกรมแว้ว แต่มะช่ายเอสกุโด้ๆๆๆๆๆ อยากไปเพิ่มจัง นานๆทีจะมีโอกาสดีแบบนี้   

 

ไปกันนะๆๆๆ

 

ปล.สุขสันต์วันเกิด อรณิชชึ่ง นะ ขอให้หน้าตาดีขึ้นเรื่อยๆแบบชั้นน๊ะ จะได้มีแฟนน่ารัก(อีนี่...เพ้อเจ้อ)มีความสุขมั่กๆนะแก  ขอให้หน้าแบ๊วแบบนี้ตลอดไปเทอญ

 

23 mai

วันที่เหมือนจะเหงา

เรื่องเดิมๆ แต่เช้า

ไม่อยากเบื่อ เหงา เศร้า

 

ออกไปข้างนอก

 

ไปห้องสมุด มารวย  ครั้งแรก

ชอบ

อยากไปหาหนังสืออ่านอีก

ติดใจหนังสือหนึ่งเล่ม  “Happy as indy” ของ พันดาว

 

อ่านแล้ว มันใช่อะ

แค่เปิดผ่านๆตอนแรก ก้อคิดว่ามันเข้ากะความรู้สึกในตอนนั้น

ยิ่งอ่านยิ่ง ใช่ เข้าไปใหญ่

 

หนังสือเกี่ยวกับ ความสุข

ชอบคำนี้จัง  ชอบความรู้สึกนี้ด้วย

 

อยากมีความสุขตลอดไป

ความสุขเป็นของเรา

 

ไม่มีใครจะเอามันไปจากเราได้   นอกจากตัวเราเอง   เฮ้ !!!

 

อยู่มารวยคนเดียว ตั้งกะสายยันบ่าย แต่ไม่ได้รู้สึกเหงาเลย

และเจก้อใจดีแวะมา อยู่เป็นเพื่อน 

แล้วก้อกลับไปมหาลัยกับเจ ซึ่งรีบบึ่งไปหาหญิง ซิ่งได้เห้ ซะชั้นอาย

 

มาชมรม อยู่กับ ออย อ๊อฟ แวม แตง จุ๊บ และน้องๆทั้งหลายที่นัดบ้านกัน

พวกปีสามนัดคุยๆ เราก้อเออ กะมาช่วยอะนะ ไปๆมาๆ ชั้นกลายเป็นตัวป่วนชาวบ้านซะงั้นอะ

แง๊ เสียใจ

 

แต่ ไม่เป็นไรเพราะมันก้อหนุกดี ฮี่ๆ

 

วันนี้กลับบ้านเองเป็นวันที่เท่าไหร่แล้ววะ รถซ่อมไม่เสร็จซะที เดินเข้าซอยก้อโคตรเปลี่ยว น่ากัวจัดๆ

เกิดเป็นคนหน้าตาดี นี่มันแย่จัง ต้องคอยระวังตัว  เฮ้อ !!

18 mai

ไปทริปแคมบิด แอบคิดถึง ทริปบ้านฮัม

และแล้วทริปบ้านก้อไปบ้านเจอีกเป็นครั้งที่สาม 

ส่วนเราก้อได้ไปที่นั่น เป็นครั้งที่สอง

ภาพเก่าๆ ตอนที่เราไปทริปบ้านฮัมกับเพื่อนๆและพี่  ผุดขึ้นมาเป็นระยะ

จักรยาน    ทะเล    เปลญวน    ศาลา  ดาดฟ้า    วงเหล้า   วินนิ่ง

มันทำให้เราคิดถึงจริงๆนะ   ทริปบ้าน มีเรื่องราวหลายอย่างเกิดขึ้น ทั้งสนุก สุข เศร้า เหงา เสียใจ

 

ครั้งนั้น  ....ไปกันเยอะเลย  กลุ่ม รร.เก่า เราก้อเกือบสิบมั๊ง เรา แกร่ว เนี้ยบ ตาล กิต  มิ้นต์ แพรว  กวาง อรสุภา ไหนจาแก๊งเด็กวิดยาพวกมิน เค้ก เจี๊ยบ  แล้วก้อแก๊งสาธิตประสานมิตร อ๋อ ฝ้าย อิง  แล้วก้อมีคู่หวีตหน้าตาดีไผ่-พอนด์  มีทัชชี่ผสมโรง(เอ๊ะ มะช่ายและ)   แล้วก้อไอ้แก๊งสามเหลี่ยมเจ อ๋อง ตี๋    แล้วก้อมีอาร์ต(จำได้ว่า  เล่นไฟเย็นกัน หนุก ชอบ) แล้วก้อกลุ่ม f4 ที่เราตั้งขึ้นมาให้กับปอนด์ อิ๊ก เก้ เบียร์  รุ่นพี่ก้อมี พี่โป้ พี่วอ พี่อาร์ม พี่นู๋แดง พี่กั๊ก พี่นัน จำได้เท่านี้

 

คิดถึง....จักรยาน ที่ทำให้เราได้กลับมาหัดขี่ และได้แผลที่เข่าอันเบ้อเร่อ แต่เห็นจักรยานแล้วจะระลึกถึงภาพพี่วอได้มากสุด(เพราะพี่แก เอะอะก้อขี่จักรยาน)

คิดถึง....ทะเล   ที่เรา เพื่อนๆ พี่ๆ ลงไปเล่นด้วยกัน หนุกหนานๆ  ตอนเช้าๆมาดูพระอาทิตย์ขึ้นด้วยกัน ซ๊วยสวย

คิดถึง....เกะ ที่ได้ร้องเพลงด้วยกัน และ เปิดแจ่มบาร์อย่างหนุกหนาน (งอน ปีนี้เจไม่เปิดเกะให้เรา  ใช่ซี้ ชั้นมันตัวคนเดียว)

คิดถึง....ไพ่ ของแม่หมออิง โคตรจาแม่น แม่นไม่รู้จาแม่นยังไงแล้วตอนนั้น 

คิดถึง.....ตัวเอง ที่โคตรเสียใจ หงอยไปสามวัน หลังจากกลับมา

 

ครั้งนี้.....ไปกันเกือบสามสิบคนได้มั้ง  แต่คนละอารมณ์กะครั้งนั้นโดยสิ้นเชิง คราวนี้ไปแบบว่า เป็นพี่แล้วอะ

แล้วช้านก้อเป็นผู้หญิงคนเดียวในปีสี่   ตอนแรกคิดว่าเหงาชัวร์  โชคดีที่ลิลลี่น้องรักก้อเป็นหญิงเดี่ยวในปีสาม เรยแทคทีมกันเป็นอีสองพี่น้อง ลำไย ลำยอง เอิ้กๆ    ปีเราที่ไปกันมีเรา เจ อ้น แล้ว ตั้ว บาส ปอนด์ค่อยตามมา  เหมือนจาเหงา แต่ก้อนะ ไม่เหงาหรอก เฮฮาๆกับน้องๆก้อดี ชอบ

 

ทริปบ้านแคมบิดก้อหนุกหนานดี  ได้เตะบอลจึ๋งนึง ได้เล่นเกมแล้วชนะยิ่งหนุก โฮะๆๆ

ครั้งนี้.....ไป เพราะอยากพักผ่อน มากมาย แล้วก้อ ได้พักผ่อนจริงๆ  สมใจอยาก ได้ไปนั่งนิ่งๆที่ทะเลแล้วโคตรจะมีความสุข 

ครั้งนี้.....บรรยากาศ ที่ไปต่างกัน เพราะมีเพื่อนไปน้อย แต่ก้อ..นะฮะ ยังดีที่ได้ ฉอเลาะน้องๆ แหะๆ เขิล

ครั้งนี้.....เป็น ครั้งแรก ที่อ้วก เพราะกินเหล้า ...อี๋ๆๆๆแหยะๆๆ  ได้อ้วกใส่มือลิลลี่ด้วย ใจดีจัง

ครั้งนี้....ไม่มีพวกแก ไปช่วยดูแลช้าน หลังผับปิด แต่ก้อยังดี ที่เพื่อนแบบ เจกะอ้น และน้องๆที่น่ารักช่วยกันดู ขอบคุณนะค้า เอสสะเป๊ะเชียลลี่ ลิลลี่ที่ใจดีให้อ้วกใส่ หาม ห่มผ้าให้(แบบกะให้ตายอยู่ในผ้าห่ม) ฮี่ๆรักเธอนะ จ๊วบๆ และก้อน้องเป๋าเป่าที่ทำหน้าที่คุณแม่จำเป็นให้พี่ ในคืนที่สอง ซาบซึ้งค่ะ ซาบซึ้ง  อ่อ และก้อน้องคนน้านด้วย คนที่คอยถามชั้นอยู่นั่นแหละว่า ถุงไม๊พี่ๆๆ   ชั้นเขิล นะ ยะ เดะ บ้า (ฮิๆ)

 

ตอนนี้ โรคกำเริบ เลิฟ อย่างรุนแรงอะ  เฮ้อ................................................................................................................. เธอ

 

เฮ้ย นอกเรื่องและ กลับมาที่ทริป ไม่อยากกลับเล้ยยยยยยยยยยยยย 

 

ไม่อยากกลับมาเจอความจริงที่กรุงเทพ   (ถอนหายใจหลายๆเฮือก)   เอาเหอะ   ยังไงซะ ชั้นก้อลูกผู้หญิงตัวจริง ทิงนองนอยอยู่แล้ว เชิ้บๆ

 

 

 

 

 

 

24 avril

ฝึกง๊าน ฝึกงาน

ตอนนี้ฝึกงาน รายการ สาระแนจังดึก

วันนี้ฝึกงานมาเป็นวันที่เท่าไหร่แล้วไม่รู้

 

รู้แต่ว่า ....ฝึกงานที่นี่ แล้ว สุขีสโมสร

 

ตอนแรกๆ แอบท้อและอึดอัด ซึ่งคาดว่า เด็กฝึกงานอีกหลายๆคนน่าจะมีความรู้สึกแบบเรา ถ้าไปแบบหัวเดียวกระเทียมลีบ ไม่ได้ พกเพื่อนไปเป็นกะตั้ก

 

วันแรก ที่ฝึกงาน หงอยมาก น้ำลายจะบูด แทบจะไม่ได้พูดกะใคร  จำชื่อพี่ที่ทำงานก้อไม่ค่อยจะได้  โต๊ะก้อไม่มีเป็นของตัวเอง ไม่รู้จะสิงสถิตย์ที่ไหนดี  ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรกับพี่ๆเค้าดี  กรูจะทำยังไงๆๆๆๆๆ  ตอนแรกๆก้อโทรไปบ่นๆให้ชาวบ้านฟัง (เพื่อหาเพื่อนคุยเป็นที่ระบายน้ำลายบูดๆ)

 

แต่บัดนี้  ข้าน้อย เก่งกล้า สามารถแล้ว   ........  การฝึกงาน ทำให้ เรียนรู้การอยู่ร่วมกับคนอื่น  โดยที่ไม่มีเพื่อนมาเป็นแบ๊คอัพ เหมือนที่ผ่านๆมา   ซึ่ง  ตรงนี้แหละ ข้อดี  ดีตรงที่  ...มันคือความจริง ที่เราต้องเจอ ตอนเรียนจบอย่างแน่นอน  

 

ตอนแรกๆ เหงาโคตร  อยากจะถอนตัว  กลัวไปหมดทุกอย่าง   วันๆไปนั่งจ๋องๆ เป็นลูกกระจ๊อก ไม่รู้จะทำอะไร นั่งตรงไหน ไปไหนมาไหนยังไง  ก้อเงอะงะ เขินๆ ...... แต่ทั้งหมด มันก้อคือ สิ่งที่สอนให้เราปรับตัว  

 

พอได้ออกกอง มันเหมือนทำให้เราได้รู้ การทำงาน รู้จักพวกพี่ๆมากขึ้น 

 

อ่านมาถึงตรงนี้ .....คงอยากรู้สินะ ว่าฝึกงานที่นี่เราได้ทำอะไร

 

ตอนแรก ก้อคิดว่าจะแนวเบสิคแบบที่ได้ยินเด็กฝึกงานคนอื่นๆเค้าเจอกัน ประเภท ชงกาแฟ ถ่ายเอกสาร

 

ของเราที่นี่  เป็นที่ทำงาน ที่บรรยากาศ อารมณ์อยู่บ้าน   วันแรกไปถึง ห้องทำงานเปิดบิ๊กบราเทอร์เอาไว้    และในออฟฟิศเต็มไปด้วยหนังสือนิตยสาร  ของโปรดของเราเลย เซเว่นทีนเล่มล่าสุด แฮมเบอร์เกอร์ สตาร์กอซซิป สตาร์นิวส์ บัซ ลิซ่า มาร์ส โอ๊ยเยอะแยะ สารพัด

เข้าส้วมไปยังมีหนังสือพิมพ์บันเทิงแบบรายวันให้นั่งอ่าน   

 

ด้วยการที่เราอยู่ในสายงานแบบนี้ จึงควรที่จะต้องคอยอัพเดทข้อมูลข่าวสารในแวดวงไว้ตลอดเวลา  สิ่งที่เราต้องทำก้อคือ นั่งอ่านหนังสือนิตยสารเหล่านั้น   โห ...... ก้อนะ ตอนแรกก้อแบบ แม่.. เป็นส่วนหนึ่งของงานหรอวะ  แต่พอแบบ ไปนั่งนิ่งๆ พี่ครีเอทีฟก้อจะบอกให้นั่งอ่านไป

 

ผลปรากฏว่า............ชั้นก้อจะรอบรู้เรื่องในวงการ ทั้งซุบซิบ แฟชั่น บ้าบออะไรบอกมาเหอะ ชั้นอัพเดทมาแล้วห่ะ

ก้อหน่ะ .......ไม่ค่อยได้ทำอะไรเท่าไหร่ นั่งนิ่งๆก้อเกรงใจ เลยนั่งอ่านหนังสือไปเรื่อยๆ จนกว่ามันจะไม่มีให้อ่าน

 

หาข้อมูลดารา นักร้องอะไรไปบ้างเรื่อยเปื่อย

เป็นนักชวเลข พิมพ์สคริปต์ ตามที่พี่เค้าคิดออก แล้วเราก้อได้ช่วยเออๆออๆใส่ความเห็นไปบ้างเล็กน้อย

 

ว่างๆก้อไปนั่งตากแอร์ในห้องตัด (กะว่าครูพักจะลักจำ)   วันไหนได้ออกกอง ไปถ่ายข้างนอก หรือสัมภาษณ์ดาราก้อจะน่าตื่นเต้นซะเหลือเกิน  เพราะได้เปลี่ยนบรรยากาศ และก้อช่วยเรื่องเล็กๆน้อยๆในกอง เวลาพี่จะเอาอะไรก้อจะให้เด็กฝึกงานแบบเราไปเป็นแมสเซนเจอร์ หยิบมาให้   

 

น่ะแหละ  สิ่งที่เราฝึก ....มันก้อดูน้อยนะ ฝึกงานอันนี้ เราไม่เหนื่อยๆเลย อารมณ์อยู่บ้านขำๆ   แต่มันก้อไม่ได้ชิลขนาดนั้น เพราะเราก้อกำลังศึกษา สายงานนี้ว่าเรา ชอบงานประเภทไหนมากที่สุด อย่างน้อยเราก้อได้ตั้งคำถามกับตัวเองขึ้นมา ว่า... สิ่งที่เราอยากทำ อยากเป็นน่ะ มันใช่สำหรับเราเองรึเปล่า

 

ปล.พรุ่งนี้มีออกกองพรานทะเล กะ แคนดิดบูดาเบลส  แต่ไม่รู้จะได้ออกอ๊ะป่าว แต่อยากไปจัง ซักกอง

2 avril

!!! ต้องเลือก !!!

 

สอง เมษา

 

กา   ....   อะไรดีวะ

 

ไป  ...  ไม่ไป

ใช้  .... ไม่ใช้

 

 คิดตั้งนาน แน่ะ

 

ขอเบื่อการเมืองได้ป๊ะล่ะ เฮ้ออออ !!!

แต่เอาวะ  ถ้าประเทศชาติ ขาดคนสำคัญอย่างชั้นไป นี่แย่แน่ ...

 

งั้นออกไปใช้ สิทธิ์ ซะหน่อยก้อดะ

 

อาบน้ำเสร็จ ตอนบ่ายสอง ครึ่ง เพราะมัวแต่ดู wild thing

ยังไม่ทันจบเล้ย

 

หัวใจมันร่ำร้องให้ออกไปเลือกตั้ง

 

เอาวะ !!!

 

ได้เลือกเป็นคนท้ายสุดของคูหาพอดี

 

เก๋ จัง วะ

 

ฮิ ฮิ ฮิ

___________

 

" Daisy " 

 

เมื่อวานไปดู เดซี่ มา....ชอบ อะ เรื่องนี้สามารถทำเรา สะอื้นได้ ไม่ไหวแว้ว โครงเรื่องแอบคล้ายๆหนังฝรั่งเศสเรื่อง Cyrano de Bergerec นิดๆ

แต่ให้อภัย เพราะ พระเอกพี่คิลเลอร์หล่อโดนใจ ( เกี่ยวมั๊ยคะ ) ก้อเป็นส่วนนึง

อีกส่วนนึง ก้อดี ที่การเล่าเรื่อง แบบ ผ่านตัวละคร อ๊ะ ไม่รู้ดิ่ ชอบ รู้สึกว่า เล่าแบบนี้แล้วซึ้งดี ได้อารมณ์ครบถ้วน แต่บทนางเอก แอบอ่อน นิดๆในการใช้เหตุผล แต่ก้อเออ นั่นแหละ ยังไงซะ ก้อชอบเรื่องนี้มากกว่า my girl & I   

ชอบผู้ชายแบบพระเอก ไม่ไหวแล้วเหอะ  เถื่อนแบบ.....แอ๊บโรแม๊นติค  ช่างน่ารัก ได้ใจชั้นจริงๆ

ดูเค้าแบบว่า " เพื่อเธอ " จริงๆอ้ะ (แบบว่าอินจัดๆอะ)

 

ดูแล้วอยากให้มี มาวางหน้าบ้านทุกวันมั่งจัง

 

-----------

 
Thanks for visiting!
Veuillez patienter...
Le commentaire entré est trop long. Raccourcissez-le.
Vous n'avez rien entré. Réessayez.
Il est actuellement impossible d'ajouter votre commentaire. Réessayez plus tard.
Pour ajouter un commentaire, tu dois avoir l'autorisation de tes parents. Demander l'autorisation
Tes parents ont désactivé les commentaires.
Il est actuellement impossible de supprimer votre commentaire. Réessayez plus tard.
Vous avez dépassé le nombre maximal de commentaires qu'il est possible d'envoyer le même jour. Réessayez dans 24 heures.
Votre compte a pu laisser les commentaires désactivés parce que nos systèmes indiquent que vous risquez d'arroser d'autres utilisateurs de messages. Si vous pensez que votre compte a été désactivé par erreur, contactez l'assistance en ligne de Windows Live.
Effectuez la vérification de sécurité ci-dessous pour finaliser l'envoi de votre commentaire.
Les caractères entrés pour la vérification de sécurité doivent correspondre à ceux de l'image ou du fichier audio.

Horoscope

Chargement...

Vidéo

Aucun contenu n'a été ajouté.
La liste est vide.
Photo 1 sur 1